sunnudagur, júlí 04, 2010

"Má bjóða þér ferkantað eða kringlótt moskítónet?"... er ein af þeim spurningum sem ég hef fengið síðustu daga sem mér er lífsins ómögulegt að svara. Lífið er klárlega allt annað hér heldur en heima eða á Nýja Sjálandi og ég get engan veginn notað mitt venjulega brjóstvit til að ímynda mér hvort kringlótt eða ferkantað net sé betra, eða hver munurinn sé yfir höfuð!

Froskurinn ákvað að flytja úr baðherberginu inn í herbergið mitt í gær. Ég tók ekki eftir honum fyrr en hann fór að hoppa um í ferðatöskunni minni, en þá leist mér ekki lengur á blikuna og fékk einn af strákunum til að henda honum út. Froskurinn var ekki alveg til í að yfirgefa fötin mín, en við náðum að yfirgnæfa hann, og hér lýkur sögu froskins (nema hann sakni mín gífurlega og komi aftur!)

Ég fór með krökkunum í kjötbúð fyrir helgi. Ég opnaði hurðina, tók eitt skref inn, dró að mér andann og labbaði öfug út á sömu stundu! Þvílíka lykt hef ég aldrei fundið... ég neitaði að fara inn með þeim, en lét mig hafa það að borða kjötið seinna um kvöldið. Ég hélt aldrei að ég myndi gerast grænmetisæta en ef ég þarf að þola þessa lykt í hvert skipti sem mig langar að kaupa kjöt, þá held ég að ég sleppi því frekar og láti mig hafa gulrætur og gras!

Síðan ég kom þá hef ég verið á ferð og flugi og séð marga mismunandi hluta af Nairobi, en í dag fór ég í fyrsta skipti út ein. Krakkarnir eru mjög duglegir að passa upp á mig og fara með mér út um allt, en mér leiðist alveg afskaplega að vera upp á aðra komin og ætla mér að læra á borgina og eignast nýja vini eins fljótt og hægt er! Ég gisti hjá Diönu (sem er í stjórninni minni) og ákvað að fara á markað rétt hjá húsinu hennar. Diana sagði mér að kaupa ekkert nema að einhver væri með mér, því ég yrði látin borga þrefalt verð ef enginn heimamaður væri með í ferð. Þannig ég ákvað bara að rölta inn og skoða mig um... en mér skjátlaðist hrapallega þegar ég hélt að ég gæti gert það í friði! Ég var gripin af konu sem sagði mér að allar hvítar stelpur féllu fyrir Masaai stríðsmönnum og spurði mig hvort hún ætti að finna einn handa mér... ég var ekki alveg til í það og sagðist frekar vilja velja sjálf, og þá bauðst hún til að koma með þrjú stykki svo ég hefði smá úrval. Eftir dálitlar umræður þá tókst mér að sannfæra hana um að Masaai mennirnir ættu örugglega fullt í fangi með mig og að það væri betra að sleppa þessu. En mennirnir á hinum básunum voru ekki alveg til í að leyfa mér að fara og buðu mér að fara og drekka bjór með þeim... ég lofaði að koma aftur á morgun til að sleppa úr þessum kringumstæðum! En dótið sem þeir selja er svooo flott... ég held að ég verði að koma aftur og skreyta húsið mitt með afrískum varningi!

Ég lofaði sjálfri mér áður en ég fór að ég myndi ekki verða ein af hvíta fólkinu sem fer til Afríku og kemst að þeirri niðurstöðu að þeir séu afríkubúar í hvítum líkama... þannig ef þið sjáið mynd af mér með fléttur og í afrísku laki, endilega berjið smá vit í mig! Eins og ég sagði áður þá er ég eini útlendingurinn í 7 manna stjórn, og ég fæ nettan aulahroll þegar við tökum myndir af okkur saman... flassið endurspeglast af mér þannig ef hinir brosa ekki, þá lítur út eins og ég sé ein á myndinni (og ef þeir brosa, þá eru bara svífandi tennur á myndinni)...

3 comments:

Ásta Lovísa sagði...

Hehe hlakka til að sjá myndir:)

Nafnlaus sagði...

En ef þú værir ekki svona kresin á kalla þá gætiru sko valið þér einn af þessum 3 og látið hann veiða handa þér í matinn og þá er kjötlyktarbúðavandamálið úr sögunni! Svona er ég nú líka sniðug að fatta þetta... kannski þú hafir bara gleymt brjóstvitinu þínu hérna hjá mér... =)

-Jórunn

Eyrun S sagði...

hahaha lýsingin á myndunum var alveg æðisleg:)
en já spurning hvort þú verðir sprangandi um í laki og með masaai mann upp á arminn eftir árið?:)